yalnızlık
yaşamı sömüresiye attığım adımların peşisıra gelen ayak sesleri duymazsam
sadece hızlı gittiğimi düşünürüm, yavaşlarım...
oturduğum yerde, başımı kaldırıp baktığımda kimse yoksa,
geç kaldığım yaşamlar varlığını hatırlatır, kalkar aramaya çıkarım...
ağladığımda, elim telefona gitmiyorsa, acılarımın demlenmeye ihtiyacı vardır, beklerim... güldüğümde kimse gülmüyorsa, dünyanın bir yerinde gülenler vardır nasılsa diye devam eder kahkahalarım...
insanı, en iyi kendisi kandırır...
yağmur yalnızlığı değil, aşkı ve hüznü hatırlatır...
ne zaman kanlı bir çocuk fotoğrafı görsem, bir savaş meydanından...
...
...
işte bunun adı yalnızlıktır...
07 ağustos 2006
(birol üzmez'in yıllar sonra isimli fotoğrafı üzerine...
http://www.fotokritik.com/210676#e1099635)
sadece hızlı gittiğimi düşünürüm, yavaşlarım...
oturduğum yerde, başımı kaldırıp baktığımda kimse yoksa,
geç kaldığım yaşamlar varlığını hatırlatır, kalkar aramaya çıkarım...
ağladığımda, elim telefona gitmiyorsa, acılarımın demlenmeye ihtiyacı vardır, beklerim... güldüğümde kimse gülmüyorsa, dünyanın bir yerinde gülenler vardır nasılsa diye devam eder kahkahalarım...
insanı, en iyi kendisi kandırır...
yağmur yalnızlığı değil, aşkı ve hüznü hatırlatır...
ne zaman kanlı bir çocuk fotoğrafı görsem, bir savaş meydanından...
...
...
işte bunun adı yalnızlıktır...
07 ağustos 2006
(birol üzmez'in yıllar sonra isimli fotoğrafı üzerine...
http://www.fotokritik.com/210676#e1099635)
posted by yalnizbiropera @ 22:09
1 Comments:
At Çarşamba, Ağustos 09, 2006 11:41:00 ÖÖ,
Ulas Sunata said…
"bir ben miyim bu kadar az ?
bu yoksulluktur...
ne haram yedim, ne eğildim...
bu yalnızlıktır
ya çok sevdim unutuldum
ya birinde çok şey buldum
bir gecede aşka durdum
ağlama gönlüm
gönlüm ağlama...
insan diyorlar aslıma
aslımız topraktır
bu gönül bir aşktan anlar
ömrüm bir seraptır
ne doğruyum ne de eğri
yaşadığım nerden belli?
bu garipliğim az şey mi?
ağlama gönlüm
gönlüm ağlama"
Nazan Öncel
Yorum Gönder
<< Home